Pingucan’s Sunday Surprise: A Read-Aloud Story in English and Turkish

1. Sunday Morning

The sun came in through the curtains and filled the room with yellow light. Pingucan opened his eyes. He could smell fresh tea from the kitchen.

He jumped out of bed and tied his red scarf round his neck. The white crescent and star on it shone in the sun.

“Today is Sunday,” he said. “Sunday means a long breakfast. And I have a surprise.”

He tiptoed to the kitchen. “Anne, may I go to the bakery on the corner? I want to buy the simit today.”

His mother smiled. “Go on, then. I will watch you from the window.”

2. Günaydın, Minnoş!

Pingucan took his little cloth bag and stepped outside. The stones of the street were still cool.

On the steps of the blue house, a cat was stretching in the sun. It was Minnoş, the friendliest cat on the street.

“Günaydın, Minnoş!” said Pingucan. Good morning!

“Mrrr,” said Minnoş, and she rubbed her head on his wing. She could tell where he was going. The bakery had opened its doors, and the whole street smelled of warm sesame.

3. The Stone Oven

At the end of the street stood a small shop with a red awning. Inside, an old stone oven glowed like a small sun.

Hasan Usta, the baker, stood in front of it in his white apron and white cap. On his long wooden peel lay a row of simit, golden brown and covered in sesame seeds.

4. Kolay Gelsin

The little bell on the door rang. Hasan Usta turned round.

“Well, well. An early guest! Hoş geldin, little penguin.” Welcome!

Pingucan remembered what to say to someone who is working.

“Kolay gelsin, Hasan Usta!” May your work come easy!

The baker’s face lit up. “Sağ ol, my boy. Thank you. Now, what can I get you this Sunday morning?”

5. Four Warm Simit

Pingucan stood on his toes to see over the counter.

“Four simit, lütfen. One for each of us.” Please.

Hasan Usta chose the four roundest ones, still hot from the oven. He put three into the cloth bag and gave the fourth straight into Pingucan’s wings.

“Hold this one. It will keep you warm on the way.”

Pingucan gave him the coins. “Teşekkür ederim, Hasan Usta. Ellerinize sağlık!” Thank you. Health to your hands!

“Afiyet olsun, little friend!” said the baker. May it be good for you!

6. The Way Home

The simit was warm in his wings, and it smelled wonderful. Pingucan walked so lightly that he almost danced.

Ayşe Teyze was watering her flowers on the balcony. “Günaydın, Ayşe Teyze!” he called.

A man was unloading boxes in front of the grocer’s. “Kolay gelsin!” called Pingucan. The man waved.

At the window of the house, his mother waved too.

7. Surprise!

In the kitchen, the big table was ready. There was a white cloth with flowers on it. There were white cheese and olives, tomatoes and cucumbers, honey, cherry jam and small glasses of tea.

Only the basket in the middle of the table was empty.

Pingucan held up the simit. “Surprise! The Sunday simit is here!”

His father laughed. His little sister clapped. His mother put the warm simit into the basket.

8. Afiyet Olsun

Everyone took a simit and broke it in two. The crust went crack, and sesame seeds fell on the cloth.

“Afiyet olsun, everyone,” said his mother.

“Ellerine sağlık, anneciğim,” said Pingucan. Health to your hands, Mom. “The table is beautiful.”

Two languages went round the table with the plates. “Pass the cheese, please!” “Buyur, canım.” Here you are, my dear.

Pingucan dipped his simit in the honey and looked round the table. The simit was warm. But the warmest thing on the table, he thought, was all the kind words.

1. Pazar Sabahı

Güneş perdelerin arasından süzülüp odayı sarı bir ışıkla doldurdu. Pingucan gözlerini açtı. Mutfaktan taze çay kokusu geliyordu.

Yatağından fırladı, kırmızı fularını boynuna bağladı. Fularındaki beyaz ay ve yıldız güneşte parladı.

— Bugün pazar, dedi. Pazar demek, uzun bir kahvaltı demek. Benim de bir sürprizim var.

Parmaklarının ucunda mutfağa gitti:

— Anne, köşedeki fırına gidebilir miyim? Bugün simidi ben almak istiyorum.

Annesi gülümsedi:

— Git bakalım. Ben seni pencereden izlerim.

2. Günaydın, Minnoş!

Pingucan küçük bez çantasını aldı ve dışarı çıktı. Sokağın taşları hâlâ serindi.

Mavi evin merdivenlerinde bir kedi güneşe karşı geriniyordu. Bu, sokağın en cana yakın kedisi Minnoş’tu.

— Günaydın, Minnoş! dedi Pingucan.

Minnoş “Mırrr” dedi ve başını Pingucan’ın kanadına sürttü. Pingucan’ın nereye gittiğini anlamıştı. Fırın kapısını açmıştı; bütün sokak sıcak susam kokuyordu.

3. Taş Fırın

Sokağın sonunda kırmızı tenteli küçük bir dükkân vardı. İçeride eski taş fırın küçük bir güneş gibi parlıyordu.

Fırıncı Hasan Usta, beyaz önlüğü ve beyaz kepiyle fırının başındaydı. Uzun tahta küreğinin üstünde nar gibi kızarmış, bol susamlı simitler diziliydi.

4. Kolay Gelsin

Kapıdaki küçük çıngırak çaldı. Hasan Usta dönüp baktı:

— Ooo, erkenci bir misafirimiz var! Hoş geldin, küçük penguen.

Pingucan, çalışan birine ne dendiğini hatırladı:

— Kolay gelsin, Hasan Usta!

Hasan Usta’nın yüzü aydınlandı:

— Sağ ol, evladım. Söyle bakalım, bu pazar sabahı sana ne vereyim?

5. Dört Sıcak Simit

Pingucan tezgâhın üstünü görebilmek için parmak uçlarında yükseldi:

— Dört simit, lütfen. Her birimize bir tane.

Hasan Usta fırından yeni çıkmış en tombul dört simidi seçti. Üçünü bez çantaya koydu, dördüncüsünü Pingucan’ın kanatlarına verdi:

— Bu da elinde dursun, yolda seni ısıtır.

Pingucan parasını verdi:

— Teşekkür ederim, Hasan Usta. Ellerinize sağlık!

— Afiyet olsun, küçük dostum! dedi fırıncı.

6. Eve Dönüş

Simit kanatlarının arasında sıcacıktı ve mis gibi kokuyordu. Pingucan öyle hafif yürüyordu ki neredeyse dans ediyordu.

Ayşe Teyze balkonda çiçeklerini suluyordu.

— Günaydın, Ayşe Teyze! diye seslendi Pingucan.

Bakkalın önünde bir adam kasaları indiriyordu.

— Kolay gelsin! diye seslendi Pingucan. Adam el salladı.

Evin penceresinde annesi de el sallıyordu.

7. Sürpriz!

Mutfakta büyük masa hazırdı. Üstünde çiçek işlemeli beyaz bir örtü vardı. Beyaz peynir, zeytin, domates, salatalık, bal, vişne reçeli ve ince belli bardaklarda çay…

Yalnız masanın ortasındaki sepet boştu.

Pingucan simidi havaya kaldırdı:

— Sürpriz! Pazar simitlerimiz geldi!

Babası güldü. Küçük kardeşi el çırptı. Annesi sıcak simitleri sepete yerleştirdi.

8. Afiyet Olsun

Herkes bir simit aldı ve ikiye böldü. Simitler çıtırdadı, susamlar örtüye döküldü.

— Hepinize afiyet olsun, dedi annesi.

— Ellerine sağlık, anneciğim, dedi Pingucan. Sofra çok güzel olmuş.

Masada tabaklarla birlikte iki dil de elden ele dolaştı:

— Pass the cheese, please!

— Buyur, canım.

Pingucan simidini bala batırdı ve masadakilere baktı. Simit sıcaktı. Ama masadaki en sıcak şey, diye düşündü, söylenen güzel sözlerdi.