Ela and the Paper Boats: A Read-Aloud Story in English and Turkish

1. A Rainy Sunday

Rain tapped on the window. The street lamps came on, one by one. Ela sat on the window seat with her chin in her hands.

Her friend Pingucan sat next to her. He was a small, round penguin with a red scarf, and he had come to play.

“I have played every game,” said Ela. “I have used every crayon. We need something new.”

Pingucan flapped his wings and looked up the stairs, to the little room under the roof.

2. Babaanne’s Chest

The room under the roof smelled of old books and dried lavender. In the middle stood a big chest of carved walnut wood, with flowers cut into the lid.

The chest had come on a ship, across the sea, from the house of Ela’s babaanne. That is her grandmother, her father’s mother. It had arrived in the year Ela was born.

“Babaanne calls it the word chest,” whispered Ela. “Let’s open it.”

3. The Light

The lid was heavy. Ela pulled with both hands, and Pingucan pushed with both feet.

The lid creaked and opened. A warm, golden light spread across the room, as if a hundred fireflies had woken up at once. The air smelled of ıhlamur, linden tea.

“Look, Pingucan! It is shining inside!”

4. The Paper Boats

Out of the chest came little paper boats: red, blue, green and gold. They floated round the room as if the air were the sea.

Each boat had one Turkish word written on its side.

“Sevgi,” Ela read on the red one. Love.

“Masal,” she read on the blue one. A story.

“Deniz,” she read on the green one. The sea.

“Yıldız,” she read on the gold one. A star.

Pingucan waddled after the red boat and touched it with his wing. It glowed and turned in the air.

5. Tea by the Window

“Ela!” called her mother from the kitchen. “Hırkanı giy, üşürsün! Put your cardigan on, you’ll get cold. I have made linden tea for you two.”

Ela put on her soft cream cardigan. She and Pingucan carried the boats downstairs and lined them up on the window seat.

The tea was warm, and it smelled of flowers. Ela said the four words again, one for each sip.

“You know, Pingucan,” she said, “words are like this tea. They warm you up.”

6. The Night Sail

That night the sky was dark blue, and the moon looked like a smile.

When Ela put her head on the pillow, the paper boats slipped out of the window, one after another. Then she and Pingucan were in the gold boat, and they were sailing over the clouds.

Letters shone among the stars: Ç, Ş, Ğ, Ö and Ü. Far below lay the sea that the chest had crossed. On the other side of it, one window was still lit.

“That is Babaanne’s window,” said Ela.

7. The Notebook

In the morning, Ela ran up the stairs. Pingucan ran after her.

At the very bottom of the chest lay a notebook with a velvet cover. On the first page there was a note in Babaanne’s handwriting.

“Sevgili Ela, her gün bir kelime. Kelimeler seni bana getirir.”

Dear Ela, one word every day. Words bring you to me.

8. One Word a Day

So Ela made a plan. Every morning she would take one boat from the chest and write its word in the notebook.

Then she picked up the phone, because she calls her babaanne every morning.

“Günaydın, Babaanne! Good morning! Today’s word is yıldız.”

Far away, on the other side of the sea, her grandmother laughed.

“Günaydın, yıldızım,” she said. Good morning, my star. “I’m listening.”

1. Yağmurlu Bir Pazar

Yağmur cama tıkır tıkır vuruyordu. Sokak lambaları birer birer yandı. Ela pencerenin önünde, çenesi avuçlarında oturuyordu.

Yanında arkadaşı Pingucan vardı. Pingucan kırmızı fularlı, küçük, tombul bir penguendi; oyun oynamaya gelmişti.

— Bütün oyunları oynadım, dedi Ela. Bütün boyalarımı kullandım. Bize yeni bir şey lazım.

Pingucan kanatlarını çırptı ve merdivenlere, çatı katındaki küçük odaya doğru baktı.

2. Babaannenin Sandığı

Çatı katındaki oda eski kitap ve kuru lavanta kokuyordu. Odanın ortasında, kapağına çiçekler oyulmuş büyük bir ceviz sandık duruyordu.

Sandık, Ela’nın doğduğu yıl babaannesinin evinden gemiyle, denizi aşarak gelmişti.

— Babaannem ona kelime sandığı der, diye fısıldadı Ela. Hadi açalım.

3. Işık

Kapak ağırdı. Ela iki eliyle çekti, Pingucan iki ayağıyla itti.

Kapak gıcırdayarak açıldı. Odaya ılık, altın rengi bir ışık yayıldı; sanki yüz ateş böceği birden uyanmıştı. Hava ıhlamur kokuyordu.

— Bak Pingucan! İçi parlıyor!

4. Kâğıt Gemiler

Sandıktan küçük kâğıt gemiler çıktı: kırmızı, mavi, yeşil ve altın sarısı. Gemiler, hava denizmiş gibi odanın içinde süzülüyordu.

Her geminin yanında bir Türkçe kelime yazıyordu.

— Sevgi, diye okudu Ela kırmızı gemiden.

— Masal, diye okudu mavi gemiden.

— Deniz, diye okudu yeşil gemiden.

— Yıldız, diye okudu altın sarısı gemiden.

Pingucan paytak paytak kırmızı geminin peşinden koştu, kanadıyla dokundu. Gemi parladı ve havada döndü.

5. Pencere Önünde Ihlamur

— Ela! diye seslendi annesi mutfaktan. Hırkanı giy, üşürsün! İkinize de ıhlamur yaptım.

Ela yumuşacık krem rengi hırkasını giydi. Pingucan’la birlikte gemileri aşağı taşıdılar, pencerenin önüne dizdiler.

Ihlamur sıcacıktı, çiçek gibi kokuyordu. Ela her yudumda bir kelimeyi yeniden söyledi.

— Biliyor musun Pingucan, dedi. Kelimeler de bu ıhlamur gibi; insanın içini ısıtıyor.

6. Gece Yolculuğu

O gece gökyüzü laciverde döndü; ay bir gülümsemeye benziyordu.

Ela başını yastığa koyunca kâğıt gemiler birer birer pencereden süzülüp çıktı. Sonra Ela ile Pingucan kendilerini altın sarısı geminin içinde buldular. Bulutların üstünde yol alıyorlardı.

Yıldızların arasında harfler parlıyordu: Ç, Ş, Ğ, Ö ve Ü. Çok aşağıda, sandığın aştığı deniz uzanıyordu. Denizin öbür yakasında bir pencere hâlâ aydınlıktı.

— Orası babaannemin penceresi, dedi Ela.

7. Defter

Sabah olunca Ela merdivenleri koşarak çıktı. Pingucan da arkasından koştu.

Sandığın en dibinde kadife kaplı bir defter duruyordu. İlk sayfada babaannesinin el yazısıyla bir not vardı:

“Sevgili Ela, her gün bir kelime. Kelimeler seni bana getirir.”

8. Her Gün Bir Kelime

Ela bir plan yaptı. Her sabah sandıktan bir gemi alacak, üstündeki kelimeyi deftere yazacaktı.

Sonra telefonu aldı; çünkü o, babaannesini her sabah arar.

— Günaydın, babaanne! Bugünün kelimesi: yıldız.

Çok uzakta, denizin öbür yakasında babaannesi güldü:

— Günaydın, yıldızım, dedi. Dinliyorum.